Wat marketingbureaus onderschatten bij video (en waarom dat je campagne kost)

Inleiding

Je kent het moment: de campagne staat, het concept is goedgekeurd, de planning is strak en “er moet ook nog even een video bij”. Niet omdat iemand twijfelt aan het effect van video, maar omdat het inmiddels een vaste deliverable is.

En dan begint de ruis.

Wie schrijft het script echt af? Wie bewaakt de merktoon? Hoe voorkomen we dat de boodschap in 30 seconden platgeslagen wordt? En waarom duurt feedback ineens drie rondes langer dan bij design?

Voor veel Utrechtse marketing- en communicatiebureaus (zeker met 2–10 FTE) is video geen kennisprobleem, maar een besluitvormingsprobleem: Wat moet je vooraf organiseren zodat video de campagne versterkt in plaats van tijd en budget op te eten?

 

De stelling / kerninzicht

Video faalt zelden op creativiteit. Video faalt op eigenaarschap en vertaling: van campagne-strategie naar maakbare keuzes.

Niet omdat bureaus het niet kunnen, maar omdat video andere frictiepunten heeft dan copy, design of social formats. Het is duurder om “even later bij te sturen”, en sneller zichtbaar wanneer er geen harde keuzes zijn gemaakt.

 

Waarom dit vaak misgaat

In de praktijk gaat video loslopen door een combinatie van timing, verantwoordelijkheid en vage verwachtingen.

Veelvoorkomende oorzaken:

  • Video wordt behandeld als een losse productie, niet als campagnemiddel

    Er wordt een briefing gemaakt alsof het een op zichzelf staand item is (“we willen een video van 60 sec”), terwijl de echte vraag is:

    - Wat moet deze video *doen* in de funnel?

    - Welke KPI hangt eraan?

    - Welk gedrag willen we uitlokken (klik, aanmelding, begrip, draagvlak)?

    Zonder dat gesprek wordt het al snel een “mooie video” die niemand kan verdedigen als resultaten tegenvallen.

  • De briefing is te abstract of te breed

    Veel briefings bevatten woorden als “inspirerend”, “warm”, “professioneel”, “toegankelijk”. Dat is niet verkeerd, maar het zijn geen maakbare instructies.

    Wat wél helpt:

    - Eén primaire boodschap

    - Eén primaire doelgroep (niet “iedereen in de gemeente”)

    - Eén concrete call-to-action

    - Een heldere distributiecontext (paid social, landingspagina, event, interne kanalen)

  • Feedback is te laat georganiseerd

    Bij video lijkt feedback vaak een stap *na* productie (“we zien de eerste versie wel”). Maar in de praktijk ontstaat de grootste winst vóór de draaidag:

    - script

    - shotlist

    - casting/voice

    - locaties

    - planning en toestemming

    Als daar geen heldere accordering op zit, schuift discussie door naar montage—waar wijzigen relatief duur en tijdrovend wordt.

 

Video werkt niet (of slecht) als:

  • De doelgroep niet scherp is. “Inwoners” is geen doelgroep.

  • Er geen primair doel is. Als alles belangrijk is, wordt niets overtuigend.

  • De opdrachtgever consensus nodig heeft van vijf mensen, maar er is geen beslisstructuur.

  • De boodschap nog niet ‘waar’ is in de organisatie. Video kan geen intern conflict oplossen.

  • Je verwacht dat de video het concept redt. Als het campagneverhaal wankelt, wordt video vooral duur zichtbaar.

video is effectief wanneer:

  • De rol van video in de campagne is afgebakend. Bijvoorbeeld: awareness + begrip in fase 1, conversie via andere middelen.

  • De kernboodschap in één zin te vangen is. Niet omdat de realiteit simpel is, maar omdat de video anders geen richting heeft.

  • Er een helder format gekozen wordt dat past bij de context.
    - Testimonial/interview als geloofwaardigheid telt
    - Explainervorm als begrip de bottleneck is
    - Korte social-first varianten als bereik/CTR leidend is

  • Je vooraf akkoord hebt op script/structuur. Dan wordt montage uitvoering, geen onderhandeling.

 

DIT IS ESSENTIEEL

Hoe ga je om met een videoproductie van tevoren? Hier is een checklist om mee te nemen vóór het maken van de volgende productie.

Vooraf

  • ☐ Eén boodschap

  • ☐ Eén actie

  • ☐ Kanaal & context

  • ☐ Eén doelgroep

  • ☐ Twijfel die weg moet

  • ☐ Wie beslist

  • ☐ Welke varianten

Beslisbaar

  • ☐ Hook

  • ☐ Kern

  • ☐ Bewijs (1–3)

  • ☐ CTA

Proces

  • ☐ Doel akkoord

  • ☐ Script akkoord

  • ☐ Shotlist akkoord

  • ☐ Dan draaien

Grenzen

  • ☐ Onhelder aanbod ≠ video-oplossing

  • ☐ Interne ruis ≠ geloofwaardigheid

 

Afronding

Marketingbureaus onderschatten video meestal niet omdat ze het medium niet snappen, maar omdat ze de *randvoorwaarden* onderschatten: eigenaarschap, beslisstructuur, distributie en maakbare keuzes.

Als je dat vooraf strak zet, wordt video juist een van de meest betrouwbare middelen in je campagne—zeker bij gemeenten, maatschappelijke organisaties en missiegedreven MKB, waar nuance en geloofwaardigheid zwaarder wegen dan “groots en meeslepend”.

Wil je eens sparren over een lopende campagne (zonder meteen in productie te schieten)? Dan is een korte strategische intake vaak genoeg om te zien:

- Welke videovorm het beste past bij je KPI

- Welke keuzes je vooraf móét maken

- En waar je het simpel kunt houden zonder kwaliteit te verliezen

Vorige
Vorige

Merk vs performance video: het is geen keuze, het is een volgorde (en een afsprakenkader)

Volgende
Volgende

Hoe voorkom je dat video een los project wordt (en wel onderdeel van je campagne)